Jak powinno wyglądać twoje zdjęcie wyjściowe, żeby efekt był lepszy
To nie jest lista wymagań, które trzeba zaliczyć. To krótkie zestawienie tego, od czego zależy, ile twojej twarzy model w ogóle zobaczy. Przesłane zdjęcie to jedyne, co o tobie wie: im bliższe, ostrzejsze i równiej oświetlone, tym mniej musi zmyślać. Szybkie selfie z wyciągniętej ręki przy oknie bije starannie ustawione ujęcie zrobione z drugiego końca pokoju.
W tym artykule · 4 rozdziały
Szybka odpowiedź
Selfie z wyciągniętej ręki, twarzą do okna, w kolorze
Trzymaj telefon w wyciągniętej ręce, tak żeby głowa zajmowała co najmniej jedną trzecią wysokości kadru. Patrz prosto w obiektyw. Stań twarzą do okna przy zwykłym świetle dziennym, a nie tyłem do niego. Sprawdź, czy twarz jest ostra i czy krawędź kadru nie ucina podbródka ani policzków. Prześlij sam plik, a nie kopię, która przeszła przez komunikator.
Krok po kroku
Podejdź bliżej: głowa powinna zajmować co najmniej jedną trzecią kadru
To zmienia efekt najbardziej. Na prawdziwym selfie z wyciągniętej ręki głowa zajmuje od 35 do 55 % wysokości kadru — i właśnie w tym zakresie pracujemy najlepiej. Ujęcie z drugiego końca pokoju, na którym głowa to jedna piąta albo jedna czwarta wysokości, zostawia za mało pikseli twarzy — a im mniej twarzy jest w pliku, tym więcej model musi zmyślić. Jeśli głowa jest mniejsza niż jedna siódma kadru, mówimy o tym wprost na ekranie przesyłania: z takiej odległości nie obiecujemy podobieństwa i proponujemy zrobić zdjęcie jeszcze raz. Lepiej podejść bliżej, niż potem przybliżać i przycinać.
Patrz prosto w obiektyw
Trzymaj twarz na wprost aparatu. Gdy tylko głowa jest obrócona o więcej niż mniej więcej 16 stopni — to ten kąt, przy którym jedno ucho zaczyna znikać — połowy twarzy już na zdjęciu nie ma, a model dorysowuje ją na wyczucie. Portret z półprofilu może świetnie wyglądać w telefonie i mimo to być najgorszym możliwym materiałem wyjściowym.
Odwróć się do światła, zamiast stawać tyłem do niego
Punktem odniesienia jest zwykłe światło dzienne z okna, a ty stoisz do niego twarzą. Najwięcej kosztują trzy sytuacje: okno za plecami, przez które twarz wpada w cień; światło padające wyłącznie z jednego boku, które oświetla jeden policzek, a drugi gubi; oraz zbyt ciemny pokój albo zbyt bliska lampa, które spłaszczają twarz i odbierają jej bryłę. Nic z tego nie wymaga sprzętu — zwykle wystarczy odwrócić się twarzą do okna.
Sprawdź, czy twarz jest ostra
Poruszenie telefonu to najczęstsza rzecz, która psuje skądinąd dobre ujęcie, a na małym ekranie łatwo je przeoczyć. Przed przesłaniem przybliż oczy: jeśli rzęsy i krawędź tęczówki są miękkie, zrób zdjęcie jeszcze raz. Oprzyj łokieć o ciało albo o stół i daj aparatowi sekundę na uspokojenie, zanim naciśniesz spust.
W kolorze, nie czarno-białe
Zdjęcie monochromatyczne może być pięknym portretem i mimo to być tu słabym materiałem wyjściowym: kolor skóry i oczu nie ma skąd się wziąć, więc zostałby zmyślony. To samo dotyczy mocnych filtrów, które wypłukują barwy. Weź oryginalny plik w kolorze.
Cała twarz w kadrze
Podbródek i oba policzki muszą znaleźć się na zdjęciu: jeśli policzek albo linia żuchwy wychodzi poza krawędź, tej części twarzy po prostu nie ma w pliku. Ucięty czubek głowy nie jest natomiast problemem: włosy prawie nie niosą podobieństwa, a miejsca na ich odtworzenie jest pod dostatkiem. Zostaw raczej trochę powietrza pod brodą niż nad głową.
Jedna twarz w kadrze
Zdjęcie z drugą osobą lepiej przytnij albo zrób od nowa. Gdy twarzy jest kilka, pracujemy na największej — a to nie zawsze ta, o którą ci chodziło. Cudze ramię i pół głowy w rogu zdarzają się częściej, niż się wydaje.
Wyślij plik, a nie przekazaną dalej kopię
Komunikatory zmniejszają zdjęcia, żeby oszczędzać transfer: ujęcie, które wróciło do ciebie przez rozmowę, może mieć kilka razy mniej pikseli, niż zarejestrował aparat — choć w telefonie wygląda tak samo. Przesyłaj z galerii albo wyślij sobie zdjęcie jako plik lub dokument, a nie jako fotografię.
Najczęstsze pytania
01Czy zdjęcie wyjściowe musi już wyglądać jak zdjęcie do dokumentu?
Nie, raczej odwrotnie. Zwykłe, ostre selfie z bliska to najlepszy materiał, jaki możemy dostać. Rozmiar, tło, kadrowanie i ustawienie głowy to nasza część pracy; twoja to wyraźne i aktualne zdjęcie twarzy.
02Na ekranie przesyłania jest napisane, że wynik nie jest gwarantowany. Czy nadal mogę wygenerować?
Tak, nic nie jest zablokowane. Pod ostrzeżeniem są dwa przyciski — „Prześlij inne zdjęcie” i „Wygeneruj mimo to” — a ten drugi działa jak zwykle. Napis znaczy, że coś w kadrze sprawia, iż efekt jest mniej przewidywalny: najczęściej odległość, obrócona głowa albo nierówne światło. Ekran nie wypisuje, co dokładnie, bo w tej chwili przydaje się tylko jedna decyzja — zrobić zdjęcie od nowa albo iść dalej. Wiele takich zdjęć i tak wychodzi dobrze; nowe ujęcie przy oknie zajmuje minutę i jest pewniejsze.
03Czy aparat w telefonie wystarczy?
Tak. Każdy telefon z ostatnich lat ma o wiele wyższą rozdzielczość, niż tu potrzeba. O efekcie decydują odległość, światło i ostrość, a prawie nigdy aparat. Przedni aparat się nadaje; tylny jest lepszy, jeśli ktoś może zrobić ci zdjęcie.
04Czy mogę użyć starszego zdjęcia?
Jeśli jest ostre, kolorowe, z bliska i twarzą do aparatu — tak. Dwa zastrzeżenia: wiele urzędów oczekuje zdjęcia z ostatnich trzech do sześciu miesięcy, a efekt będzie podobny do ciebie z tamtego czasu, a nie do ciebie dzisiaj.
05A okulary?
Zwykłe okulary z przezroczystymi szkłami zazwyczaj nie przeszkadzają jako materiał wyjściowy, choć odblask na szkle zasłania część oka. Jedyne, czego warto unikać całkowicie, to okulary przeciwsłoneczne oraz szkła przyciemniane i lustrzane: oczy niosą większość tego, co czyni twarz rozpoznawalną, a czego nie ma na zdjęciu, tego nie będzie też w wyniku.
Powiązane poradniki
Pomiń kroki ręczne
Wgraj portret — Anfas.Pro automatycznie zastosuje kadrowanie, tło i ramkę biometryczną właściwe dla danego kraju. Bezpłatny podgląd przed płatnością.