Czy czas pod ochroną tymczasową w UE wlicza się do pobytu stałego? Zasady 2026 i co robić już teraz

W skrócie: czas spędzony pod ochroną tymczasową w UE sam w sobie nie wlicza się do 5 lat wymaganych do statusu rezydenta długoterminowego UE. Wynika to wprost z Dyrektywy 2003/109/WE. Aby zachować drogę do pobytu stałego, należy z wyprzedzeniem przejść na zezwolenie krajowe lub status UE — ochrona obowiązuje tylko do 4 marca 2027 roku.

Co mówi prawo UE

Artykuł 3 ust. 2 lit. b Dyrektywy 2003/109/WE wprost wyłącza z zakresu przepisów o rezydencie długoterminowym osoby, które „mają zezwolenie na pobyt na podstawie ochrony tymczasowej lub złożyły wniosek o takie zezwolenie i oczekują na decyzję”. Oznacza to, że status ochrony tymczasowej znajduje się poza tym reżimem.

Artykuł 4 ust. 1 wymaga „legalnego i nieprzerwanego pobytu przez 5 lat bezpośrednio przed złożeniem wniosku”. Ponieważ ochrona tymczasowa jest wyłączona artykułem 3 ust. 2 lit. b, te lata na poziomie ogólnoeuropejskim nie są automatycznie dodawane do wymaganych 5 lat.

Dla orientacji: uchodźcy oraz osoby z ochroną uzupełniającą zostały włączone do Dyrektywy osobno (Dyrektywą 2011/51/UE), ale ochrona tymczasowa pozostała poza jej zakresem.

Terminy: do kiedy obowiązuje ochrona

• 4 czerwca 2025 — Komisja Europejska przedstawiła pakiet dotyczący przyszłości Ukraińców w UE i zaproponowała przedłużenie ochrony tymczasowej.
• 13 czerwca 2025 — państwa członkowskie jednomyślnie zgodziły się na przedłużenie.
• 15 lipca 2025 — Rada UE formalnie przyjęła Decyzję Wykonawczą (UE) 2025/1460, którą ochronę tymczasową przedłużono do 4 marca 2027 roku.
• 16 września 2025 — Rada UE przyjęła zalecenie w sprawie skoordynowanego przejścia z ochrony tymczasowej na inne statusy.

Co UE zaleca robić teraz

Zalecenie Rady z 16 września 2025 roku wzywa państwa członkowskie do umożliwienia Ukraińcom przejścia na:

• krajowe zezwolenia na pobyt — na podstawie pracy, nauki, badań lub łączenia rodzin;
• statusy na mocy prawa UE — na przykład Niebieska Karta UE (dla wysoko wykwalifikowanych), jedno zezwolenie, status dla studentów i badaczy;
• tam, gdzie to możliwe — krajowy status rezydenta długoterminowego.

Kluczowy moment: to właśnie takie „zwykłe” zezwolenie na pobyt, a nie ochrona tymczasowa, z reguły uruchamia odliczanie lat do statusu rezydenta długoterminowego UE. To, czy konkretne zezwolenie krajowe zostanie zaliczone, zależy od tego, jak dany kraj wdrożył Dyrektywę 2003/109 (art. 3 ust. 2 lit. e pozwala wyłączyć niektóre zezwolenia tymczasowe/sezonowe), dlatego wyjaśnij to w organach swojego państwa pobytu. Przejście warto załatwić z wyprzedzeniem, nie czekając na marzec 2027.

Przykład kraju, który już wlicza wcześniejsze lata

Czechy ustawą Lex Ukraine VII (przyjętą 11 lutego 2025) wprowadziły specjalne długoterminowe zezwolenie na pobyt na 5 lat dla Ukraińców pod ochroną tymczasową. Główne warunki:

• nieprzerwana ochrona tymczasowa przez 2 lata na dzień 31 marca 2025 (nie dotyczy osób poniżej 18 lat);
• samodzielność ekonomiczna: dochód podlegający opodatkowaniu od 440 000 CZK rocznie na osobę oraz +110 000 CZK na każdego dodatkowego członka gospodarstwa domowego (za 2024 rok);
• brak karalności, nieotrzymywanie pomocy humanitarnej w określonym okresie (01.10.2024–31.03.2025), ważny dokument podróży, zarejestrowane zakwaterowanie;
• procedura w dwóch etapach: zgłoszenie zainteresowania — 1–30 kwietnia 2025 (online), a następnie rejestracja samych wniosków — od września do grudnia 2025 roku.

Takie zezwolenie daje swobodny dostęp do rynku pracy oraz możliwość złożenia w przyszłości wniosku o pobyt stały. Zainteresowanie wyraziło ponad 82 000 osób (około jednej czwartej wszystkich beneficjentów ochrony w Czechach), ale próg jest wysoki: według doniesień, z ok. 80 000 wnioskodawców warunki (w szczególności dochód 440 000 CZK) spełniło tylko około 15 000–17 000, a status otrzymało około 16 000. To decyzja krajowa; w innych krajach warunki są inne — sprawdzaj zasady swojego państwa pobytu.

Plan działania dla Ukraińców

1. Nie licz na „wysługę” lat ochrony — na poziomie UE nie liczą się one do pobytu stałego.
2. Sprawdź podstawy do zezwolenia krajowego: oficjalne zatrudnienie, nauka, praca badawcza, małżeństwo/rodzina.
3. Złóż wniosek o zezwolenie krajowe lub status UE z wyprzedzeniem — najlepiej na długo przed 4 marca 2027, aby odliczanie do statusu długoterminowego zaczęło się wcześniej.
4. Sprawdź specjalne programy krajowe (jak czeski) w swoim państwie pobytu — oraz terminy składania wniosków, które bywają wąskie.
5. Zachowuj dowody nieprzerwanego pobytu: umowy najmu, umowy o pracę, zaświadczenia — przydadzą się do naliczenia 5 lat.

Kieruj się zasadami obowiązującymi na 2026 rok i oficjalnymi źródłami swojego państwa pobytu: rewizja Dyrektywy 2003/109, która zniosłaby wyłączenie ochrony tymczasowej, nie została jeszcze oficjalnie przyjęta.